Aktvendim për papranueshmëri

Vlerësim i kushtetutshmërisë së Aktgjykimit të Gjykatës Supreme të Republikës së Kosovës, Pml. nr. 469/2021, të 29 dhjetorit 2021

Nr. të lëndës KI20/22

Parashtruesit: Sadullah Dërmaku

Shkarko:
llogo_gjkk_png_2

Prishtinë, më​​ 5​​ tetor 2023

Nr.ref.: RK 2279/23

 

 

 

 

 

 

 

 

AKTVENDIM PËR PAPRANUESHMËRI

 

 

rastin nr. KI20/22

 

Parashtrues

 

Sadullah Dërmaku

 

 

Vlerësim i kushtetutshmërisë së Aktgjykimit​​ të Gjykatës Supreme të​​ Republikës së​​ Kosovës,​​ Pml. nr. 469/2021, të​​ 29 dhjetorit​​ 2021

 

 

GJYKATA KUSHTETUESE E REPUBLIKËS SË KOSOVËS

 

 

e përbërë nga:

 

Gresa Caka-Nimani, kryetare​​ 

Bajram Ljatifi, zëvendëskryetar​​ 

Selvete Gërxhaliu-Krasniqi, gjyqtare​​ 

Safet Hoxha, gjyqtar​​ 

Radomir Laban, gjyqtar​​ 

Remzije Istrefi-Peci, gjyqtare​​ 

Nexhmi Rexhepi, gjyqtar dhe

Enver Peci, gjyqtar​​ 

 

 

Parashtruesi i kërkesës

 

  • Kërkesa është dorëzuar nga Sadullah Dërmaku, nga Komuna e Dardanës,​​ të cilin e përfaqëson​​ Shemsedin Pira, avokat​​ në​​ Gjilan​​ (në tekstin e mëtejmë: parashtruesi i kërkesës).​​ 

 

Vendimi i kontestuar

 

  • Parashtruesi i​​ kërkesës e konteston​​ Aktgjykimin​​ [Pml.​​ nr.​​ 469/2021]​​ e​​ 29 dhjetorit​​ 2021​​ të​​ Gjykatës Supreme të Kosovës (në tekstin e mëtejmë: Gjykata Supreme)​​ në​​ ndërlidhje me​​ Aktgjykimin​​ [PAKR.​​ nr.​​ 216/2021]​​ e​​ 29 tetorit​​ 2021​​ të Gjykatës së Apelit të Kosovës (në tekstin e mëtejmë: Gjykata e Apelit)​​ dhe me Aktgjykimin​​ [PKR.​​ nr.​​ 133/2020]​​ e​​ 28 prillit​​ 2021​​ të Gjykatës Themelore në Gjilan​​ (në tekstin e mëtejmë: Gjykata Themelore).​​ 

 

Objekti i çështjes

 

  • Objekt i çështjes së​​ kërkesës është shqyrtimi i kushtetutshmërisë së Aktgjykimit të kontestuar të Gjykatës Supreme, me të cilin pretendohet të je​​ shkelur të drejtat e parashtruesit të kërkesës, të garantuara me nenin​​ 30 [Të Drejtat e të Akuzuarit],​​ 31 [E Drejta për Gjykim të Drejtë dhe të Paanshëm]​​ të Kushtetutës së Republikës së Kosovës (në tekstin e mëtejmë: Kushtetuta), në lidhje me​​ nenin 6 (E drejta për një proces të rregullt) të Konventës Evropiane për Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive Themelore të Njeriut (në tekstin e mëtejmë: KEDNJ).​​ 

 

  • Parashtruesi i kërkesës gjithashtu kërkon nga Gjykata​​ vendosjen e masës​​ së përkohshme, përkatësisht kërkon pezullimin e​​ Aktgjykimit​​ [Pml. nr. 469/2021] të 29 dhjetorit 2021 të Gjykatës Supreme.​​ 

 

 

Baza juridike

 

  • Kërkesa​​ bazohet në paragrafin 7 të nenit 113 [Juridiksioni dhe Palët e Autorizuara] të Kushtetutës,​​ në​​ nenet 22 [Procedimi i kërkesës], 27 [Masat e përkohshme] dhe 47 [Kërkesa individuale] të Ligjit për Gjykatën Kushtetuese të Republikës së Kosovës, nr. 03/L-121 (në tekstin e mëtejmë: Ligji) dhe në​​ rregullat​​ 25​​ [Parashtrimi i kërkesave dhe përgjigjeve]​​ dhe​​ 44​​ [Kërkesa për masë​​ të​​ përkohshme]​​ të Rregullores së punës së Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Kosovës (në tekstin e mëtejmë: Rregullorja e punës).

 

  • Me 7 korrik 2023, Rregullorja e punës së Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Kosovës Nr. 01/2023 u publikua në Gazetën Zyrtare të Republikës së Kosovës dhe hyri në​​ fuqi 15 ditë pas publikimit të​​ saj. Rrjedhimisht,​​ gjatë shqyrtimit të kërkesës, Gjykata Kushtetuese i referohet dispozitave të Rregullores së lartcekur. Lidhur me këtë, konform Rregullit 78 (Dispozitat kalimtare) të Rregullores së punës Nr. 01/2023, përjashtimisht, dispozita të caktuara të Rregullores së punës Nr. 01/2018 do të vazhdojnë të zbatohen në lëndët e regjistruara në Gjykatë para shfuqizimit të saj, vetëm nëse dhe për aq sa janë më të favorshme për palët.

 

Procedura në Gjykatën Kushtetuese

 

  • Më 14 shkurt 2022, parashtruesi i kërkesës e dorëzoi kërkesën në Gjykatën Kushtetuese të Republikës së Kosovës (në tekstin e mëtejmë: Gjykata).

  • Më 21 shkurt 2022,​​ Kryetarja e Gjykatës​​ përmes Vendimit GJR.​​ KSH.​​ KI20/21​​ caktoi gjyqtaren Selvete Gërxhaliu-Krasniqi​​ gjyqtare​​ raportues dhe Kolegjin shqyrtues, të përbërë nga gjyqtarët:​​ Gresa Caka Nimani​​ (kryesuese),​​ Bajram Ljatifi dhe Remzije Istrefi-Peci​​ (anëtarë).​​ 

 

  • Më 7 mars 2022, parashtruesi i kërkesës​​ dorëzoi​​ në Gjykatë​​ formularin​​ e plotësuar të​​ kërkesës.

 

  • Më 30 mars 2022, Gjykata e njoftoi përfaqësuesin e parashtruesit të kërkesës për regjistrimin e kërkesës​​ dhe​​ një kopje të kërkesës ia dorëzoi​​ Gjykatës Supreme.​​ 

 

  • Më 28 dhjetor 2022, parashtruesi i kërkesës​​ kërkoi nga Gjykata informatë​​ se në​​ cilën fazë​​ ​​ procedurës​​ është​​ shqyrtimi​​ i kërkesës së​​ tij nga Gjykata.

 

  • ​​ 1 shkurt 2023, parashtruesi i kërkesës për herë​​ ​​ dytë​​ kërkoi nga Gjykata se në​​ cilën fazë​​ ​​ procedurës​​ është​​ shqyrtimi​​ i kërkesës së​​ tij nga Gjykata.

 

  • ​​ 31 gusht 2023, Kolegji shqyrtues e​​ shqyrtoi raportin e gjyqtares​​ raportuese​​ dhe njëzëri i rekomandoi Gjykatës papranueshmërinë e kërkesës.​​ 

 

Përmbledhja e fakteve

 

  • Më 10 nëntor 2017,​​ Prokuroria Themelore​​ në Gjilan,​​ Departamenti për Krime të Rënda (në tekstin e mëtejmë: Prokuroria Themelore)​​ ngriti Aktakuzën​​ [PP.​​ I.​​ nr.​​ 224/2017]​​ përmes të​​ cilës parashtruesi i kërkesës akuzohej se ka kryer​​ ​​ veprën​​ penale të marrjes së ryshfetit nga neni 428,​​ paragrafi 1​​ i​​ Kodit​​ nr. 04/L-082 Penal të Republikës së Kosovës (në tekstin e mëtejmë:​​ KPK).

 

  • Më 13 prill 2018,​​ Gjykata Themelore përmes Aktgjykimit [PKR.​​ nr.​​ 215/17]​​ shpalli​​ fajtor parashtruesin e kërkesës​​ për kryerjen e veprës penale të marrjes së ryshfetit nga neni 428,​​ paragrafi 1​​ i​​ KPK-së​​ dhe​​ ​​ njëjtit​​ i shqiptoi (i)​​ dënimin​​ me burg në​​ kohëzgjatje prej 15 (pesëmbëdhjetë)​​ muajve; (ii)​​ dënimin​​ me gjobë në​​ vlerë prej 300 (treqind) euro; si​​ dhe​​ (iii) dënimin plotësues​​ ​​ ndalimit të​​ ushtrimit të funksionit në shërbimin publik në kohëzgjatje prej 2​​ (dy) viteve​​ pas mbajtjes së​​ burgut; si dhe (iv)​​ e​​ detyroi që​​ të paguajë​​ shumën prej pesëdhjetë​​ (50)​​ euro për kompensimin e viktimave të krimit. ​​ 

 

  • ​​ një​​ datë​​ ​​ paspecifikuar, kundër Aktgjykimit të lartcekur​​ ​​ Gjykatës Themelore, parashtruesi​​ i kërkesës parashtroi​​ ankesë në​​ Gjykatën e Apelit, për shkak të shkeljeve​​ esenciale të dispozitave të procedurës penale,​​ shkeljes​​ ​​ ligjit penal,​​ përkatësisht shkelje të​​ nënparagrafëve 1.10 dhe 1.12 të​​ paragrafit​​ 1​​ ​​ nenit 384​​ [Shkelja esenciale e dispozitave të procedurës penale]​​ në lidhje me nenin 370 të​​ Kodit​​ nr. 04/L-123​​ ​​ Procedurës Penale (në tekstin e mëtejmë:​​ KPPK),​​ me propozimin që Gjykata e Apelit të​​ aprovojë ankesën si të themeltë dhe aktgjykimin ta ndryshojë apo ta anulojë dhe çështjen ta kthejë në rigjykim dhe rivendosje.​​ 

 

  • ​​ një​​ datë​​ ​​ paspecifikuar, kundër Aktgjykimit të Gjykatës Themelore​​ ​​ 13 prillit 2018,​​ ankesë ushtroi edhe​​ Prokuroria Themelore​​ për shkak të vendimit mbi dënim me propozim që të ndryshohet Aktgjykimi i Gjykatës Themelore dhe​​ parashtruesit të​​ kërkesës​​ ​​ t’i​​ shqiptohet dënim më i​​ rëndë, konkretisht dënim me burgim efektiv.​​ 

 

  • Më 14 qershor 2018,​​ Prokuroria e Apelit paraqiti​​ shkresën [PPA/I. nr.​​ 273/2018] në Gjykatën Themelore duke kërkuar aprovimin e ankesës së​​ Prokurorisë Themelore.​​ 

 

  • Më 13 gusht 2018, Gjykata e Apelit përmes Aktvendimit [PAKR.​​ nr.​​ 293/18] aprovoi​​ ankesën e parashtruesit të kërkesës dhe​​ rastin​​ e riktheu për rigjykim​​ ​​ Gjykatën Themelore.​​ 

 

  • Gjykata e Apelit përmes​​ aktvendimit të​​ saj arsyetoi​​ se:​​ Gjykata e Apelit duke​​ vlerësuar​​ pretendimet ankimore të​​ mbrojtësit​​ të​​ të​​ akuzuarit dhe sipas​​ detyrës​​ zyrtare gjeti se aktgjykimin e atakuar duhet anuluar nga arsyeja se i​​ njëjti​​ përmban​​ shkelje esenciale​​ të dispozitave të​​ procedurës​​ penale nga neni 384,​​ par.1.​​ nparagrafi​​ 1.12, lidhur me nenin 370 ngase i njëjti​​ nuk​​ është përpiluar​​ në​​ formën e paraparë​​ me ligj​​ dhe se rrethanat të​​ cilat​​ janë​​ marrë​​ për bazë​​ me rastin e shqyrtimit të​​ dënimit​​ nuk kanë të​​ ​​ bëjnë​​ me të​​ [parashtruesin e kërkesës]​​ por me personat tjerë andaj dispozitivi​​ i aktgjykimit të​​ atakuar​​ është​​ në​​ kundërshtim​​ me arsyetimin​​ ngase ka të bëj me personat të​​ ndryshëm​​ e nga kjo del se nuk​​ janë​​ dhënë​​ arsye mbi fakte vendimtare.

 

Procedura e​​ parë e​​ rigjykimit

 

  • Më 31 janar 2019, Gjykata Themelore,​​ ​​ procedurë​​ ​​ rigjykimit,​​ përmes​​ Aktgjykimit​​ [PKR.​​ nr.​​ 171/18] parashtruesin e kërkesës​​ e shpalli fajtor​​ për​​ veprën penale –​​ ndihmë​​ ​​ kryerjen e veprës penale​​ dhe veprën penale​​ të marrjes së ryshfetit nga neni 33,​​ paragrafi 1 në lidhje me nenin 428,​​ paragrafin​​ 1 të Kodit Penal dhe​​ ​​ njëjtit​​ iu shqiptua dënimi me burg në kohëzgjatje prej 1 (një) viti​​ e 3 (tre) muaj dhe dënim me gjobë në vlerë prej 300 (treqind) euro, si dhe​​ e​​ detyroi​​ atë​​ ​​ të paguajë​​ shumën prej pesëdhjetë​​ (50)​​ euro për kompensimin e viktimave të krimit. ​​ 

 

  • Në një datë të paspecifikuar,​​ parashtruesi i kërkesës​​ kundër Aktgjykimit [PKR.​​ nr.​​ 171/18] të 31 janarit 2019 të Gjykatës Themelore,​​ parashtroi​​ ankesë në Gjykatën e Apelit, për shkak të shkeljes esenciale të dispozitave të procedurës penale, vërtetimit​​ të gabuar të gjendjes faktike me propozimin që Gjykata e Apelit të​​ aprovojë ankesën si të themeltë dhe aktgjykimin ta ndryshojë apo ta anulojë dhe çështjen ta kthejë në rigjykim dhe rivendosje. Kundër këtij Aktgjykimi, ankesë ushtroi edhe Prokuroria Themelore e mbështetur edhe nga Prokuroria e Apelit​​ për shkak të vendimit mbi sanksionin penal me propozimin​​ që të ndryshohet Aktgjykimi i Gjykatës Themelore, dhe​​ parashtruesit të​​ kërkesës ​​​​ t’i ​​​​ shqiptohet dënim më​​ i​​ rëndë.

 

  • Më 25 prill 2019, Gjykata e Apelit përmes Aktvendimit [PAKR.​​ nr.​​ 142/2019]: (i)​​ ​​ aprovoi​​ ankesën e parashtruesit të kërkesës; (ii)​​ anuloi​​ Aktgjykimin [PKR.​​ nr.​​ 171/18] e 31 janarit 2019 të Gjykatës Themelore​​ për shkak të​​ shkeljeve​​ esenciale​​ të dispozitave të procedurës penale nga neni 384, paragrafi 1, nënparagrafi 1.12 lidhur me nenin 370 të​​ KPPK-së; dhe (iii) vendosi që​​ rastin ta kthejë​​ ​​ rigjykim në Gjykatën Themelore.​​ 

 

  • Gjykata e Apelit në​​ aktvendimin e saj sqaroi​​ se:​​ “Dispozitivi i aktgjykimit është në kundërshtim me arsyetimin e tij, sepse në dispozitiv të aktgjykimit konstatohet se gjykata e shkallës së​​ parë e ka shpallur të akuzuarin fajtor,​​ për shkak të veprës penale të ndihmës në kryerjen e veprës penale të marrjes së​​ ryshfetit nga neni 33,​​ par.1 lidhur me nenin 428,​​ par. 1 të KPRK-së, në arsyetimin e aktgjykimit (faqja 3, fjalia e fundit dhe faqja 4), taksativisht thuhet.​​ Duke u bazuar në këto që u cekën më​​ lart, trupi gjykues konstaton: se i akuzuari​​ [parashtruesi i kërkesës], me dashje e ka kryer veprën penale marrja e ryshfetit, nga neni 428,​​ par. 1 të KPRK-së​​ ..., që është në kundërshtim të plotë me cilësimin juridik të veprës penale për të cilën i akuzuari është shpallur fajtor në dispozitiv të aktgjykimit. Po ashtu, kjo kontradiktë​​ evidente në​​ mes dispozitivit dhe arsyetimit të aktgjykimit është manifestuar edhe në faqen 9, pasusi i parë, rreshti i fundit kur gjykata përfundon se:​​ ...​​ nga provat e administruara trupi gjykues është i bindur se janë përmbushur elementet e veprës penale marrja e ryshfetit nga neni 428,​​ par. 1 të KPRK-së.

 

Në fakt, nga arsyetimi i​​ Aktgjykimit nuk rezulton se gjykata e shkallës së​​ parë ka bërë​​ ricilësimin e veprës penale të​​ marrjes së​​ ryshfetit në atë të ndihmës në​​ kryerjen e kësaj vepre, sepse siç rezulton nga përshkrimi faktik i arsyetimit të aktgjykimit por edhe nga provat në shkresat e lëndës i akuzuari ka vepruar vetëm dhe nuk ekziston asnjë person tjetër që i akuzuari të ketë mundur ta ndihmojë në ndonjë mënyrë siç parasheh neni 33 i KPRK-së.

 

Këto kundërthënie janë aq të theksuara në aktgjykim sa e bëjnë atë të paqartë, konfuz dhe juridikisht të paqëndrueshëm dhe të cilat paraqesin shkelje esenciale të dispozitave të procedurës penale nga neni 384,​​ par. 1 nënpar. 1.12 lidhur me nenin 370 të KPPK-së​​ e që paraqet bazën ligjore për anulim të aktgjykimit, ngase janë të natyrës absolute dhe nuk mund të evitohen në këtë procedurë, sepse e bëjnë të pamundur vlerësimin e drejtë të ligjshmërisë së​​ aktgjykimit në fjalë.​​ [...]”

 

Procedura e dytë​​ e rigjykimit

 

  • Më 18 nëntor 2019, Gjykata Themelore,​​ ​​ procedurë​​ ​​ rigjykimit,​​ përmes​​ Aktgjykimit​​ [PKR.​​ nr.​​ 69/2019],​​ parashtruesin e​​ kërkesës​​ e​​ shpalli​​ fajtor për kryerjen e veprës penale të marrjes së ryshfetit nga neni 428,​​ paragrafi 1​​ i​​ KPK-së​​ dhe​​ ​​ njëjtit​​ iu shqiptua dënimi me burg në kohëzgjatje prej 1 (një) viti​​ e 3 (tre) muaj dhe dënimi​​ me gjobë në vlerë prej 300 (treqind) euro dhe dënimi plotësues​​ i​​ ndalimit të​​ ushtrimit të funksionit në shërbimin publik në kohëzgjatje prej 2 (dy) viteve​​ pas mbajtjes së​​ burgut, si dhe​​ ​​ njëjtin​​ e​​ detyroi që​​ të paguajë​​ shumën prej pesëdhjetë​​ (50)​​ euro për kompensimin e viktimave të krimit. ​​ 

 

  • Në një datë të paspecifikuar,​​ parashtruesi i kërkesës​​ kundër Aktgjykimit [PKR.​​ nr.​​ 69/2019] të 18 nëntorit 2019 të Gjykatës Themelore​​ parashtroi​​ ankesë në Gjykatën e Apelit, për shkak të shkeljes esenciale të dispozitave të procedurës penale​​ dhe​​ vërtetim të gabuar të gjendjes faktike me propozimin që Gjykata e Apelit të​​ aprovojë ankesën si të themeltë dhe aktgjykimin ta ndryshojë apo ta anulojë dhe çështjen ta kthejë në rigjykim dhe rivendosje. Kundër këtij Aktgjykimi, ankesë ushtroi edhe Prokuroria Themelore​​ në Gjykatën e Apelit​​ për shkak të vendimit mbi dënim me propozim që të ndryshohet Aktgjykimi i Gjykatës Themelore dhe të akuzuarit ​​ t’i shqiptohet dënim më​​ i​​ rëndë.

 

  • Më 17 janar 2020, Gjykata e Apelit përmes Aktvendimit [PAKR. nr.​​ 634/2019]: (i)​​ anuloi​​ Aktgjykimin [PKR.nr.​​ 69/2019]​​ e​​ 18 nëntorit​​ 2018​​ të Gjykatës Themelore: (ii)​​ aprovoi​​ pjesërisht ankesën e parashtruesit​​ të kërkesës; (iii)​​ shpalli ankesën e Prokurorisë Themelore​​ si jolëndore;​​ dhe​​ (iv) ktheu​​ rastin në rigjykim​​ në​​ Gjykatën Themelore për shkak​​ “të​​ vërtetimit jo të plotë të gjendjes faktike dhe të shkeljes se ligjit penal në dëm të​​ të akuzuarit, pa eliminimin e shkeljeve në fjalë nuk mund të​​ flitet për vërtetim të​​ plotë të​​ gjendjes faktike e as aplikim të drejtë​​ të​​ ligjit penal, për​​ çka edhe kjo gjykatë​​ vendosi që çështja në​​ fjalë të anulohet dhe të kthehet në​​ rigjykim”.

 

  • Sipas Gjykatës së​​ Apelit,​​ “[...]​​ pretendimet e lartcekura ankimore janë të bazuara, por, duke vepruar sipas detyrës zyrtare, aktgjykimi i ankimuar përmban shkelje esenciale të dispozitave të procedurës penale të parashikuara me dispozitën e nenit 384,​​ par.1 nënparag, 12 të​​ KPPK-së, sepse dispozitivi i aktgjykimit është i pakuptueshëm, kundërthënës në​​ brendinë e tij, në​​ të​​ nuk janë paraqitur arsyet lidhur me faktet vendimtare, ka kundërthënie të konsiderueshme ndërmjet asaj që​​ paraqitet në​​ arsyetimin e tij lidhur me përmbajtjen e shkresave të​​ çështjes, shkelje këto të cilat së​​ bashku me kundërthëniet e cekura edhe më​​ lart aktgjykimin e ankimuar e bëjnë jo të ligjshëm dhe si të tillë duhet anuluar”.

 

Procedura e tretë​​ e rigjykimit

 

  • Më 26 qershor 2020, Gjykata Themelore,​​ në​​ procedurë​​ të​​ rigjykimit,​​ përmes Aktgjykimit [PKR.​​ nr.​​ 21-2020],​​ parashtruesin e kërkesës e​​ shpalli fajtor për kryerjen e veprës penale të marrjes së ryshfetit nga neni 428,​​ paragrafi 1​​ i​​ KPK-së​​ dhe​​ të​​ njëjtit​​ iu shqiptua dënimi me burg në kohëzgjatje prej 1 (një) viti​​ e 3 (tre) muaj dhe dënimi​​ me gjobë në vlerë prej 300 (treqind) euro dhe dënimi plotësues​​ i​​ ndalimit të​​ ushtrimit të​​ funksionit në shërbimin publik në kohëzgjatje prej 2 (d</